alweer 2 weken in granada

Men wat gaat de tijd hier snel. Het is alweer meer als 2 weken geleden dat de spanning nog door me lichaam gierde. Niet wetend waar ik terecht kwam en hoe ik het allemaal voor moest stellen. Ondertussen ben ik al een beetje gewent aan de manier van leven hier. Trangilla, trangilla, trangilla, alles op z’n dooie gemak. De mensen zijn hier super vriendelijk, lachen en zijn erg vrolijk. Veel mensen die je tegen komt op straat zeggen hallo (hola) en je wordt overal bij betrokken. Echt moeilijk om hier chagrijnig te worden!
Je bent hier rond 7uur al wakker vanwege de warmte en omdat het dan al licht is. Om half 7 7uur is het hier alweer donker en lig hier al vaak rond 9uur half 10 in me bedje. Ook krijg je hier midden op de dag de grootste maaltijd. Wat in Nederland dus ‘s avond wordt gegeten, eten wij dus ‘s middags al. Ik mag echt blij zijn met zo’n kokkin die wij hebben. Als we van andere Nederlanders horen wat zij in hun gastgezin te eten krijgen, dan is dat minstens 2x per dag gallo pinto (rijst met bruine bonen), iets waar je mij ’s nachts niet voor wakker hoeft te maken. Wel eten ze hier overal suiker bij en wordt alles gekookt met een flinke scheut olie. Om dit toch een beetje te compenseren ga ik samen met Kimber danslessen volgen, uit eigen initiatief hé! Woensdag onze eerste dansles, only in het Spaans natuurlijk. De les duurde twee uur en ik heb me werkelijk kapot gewerkt. Men wat zijn wij twee stijve Hollanders zeg pff!
A fijn ondertussen ook al twee weken Spaanse les achter de rug, nog twee te gaan. Na twee weken zit er zeker vooruitgang in, maar heb nog steeds het idee dat ik meer gebarentaal aan het doen ben, dan dat ik werkelijk Spaans aan het praten ben. Maargoed dat is ook niet erg, als ze me maar begrijpen toch!? Ik krijg namelijk priveles, één op één, en mijn lerares praat dus alleen maar Spaans. Niets, noppas, nada een andere taal..dus ik moet wel! De Spaanse les duurt van 8 tot 12u ’s morgens en daarna heb je vaak activiteiten zoals eilanden bezoeken, langs de locale markt lopen, Nicaraguaans eten leren koken, etc. Deze activiteiten zijn samen met de andere studenten van de Spaanse school, oftewel allemaal Hollanders. Echt leuk!
Vorig weekend, echt een super weekend gehad. Allereerst vrijdag wezen “stappen” met de meeste NL’ers. We moesten 100 cordoba (€3,33) betalen om vervolgens heel de avond onbeperkt te mogen drinken, t maakte niet uit wat. Krankzinnig! Dit moeten ze in Nederland niet aanschaffen want dan wordt het voor veel mensen een abonnement op de dokter en het ziekenhuis ben ik bang. Zaterdag en Zondag naar La Lago De Apollo geweest. Een meer van 6km breed dat officieel een krater is, afgelegen in een natuurgebied zonder tekenen van de bewoonde wereld. Een heerlijke plek om tot rust te komen. inclusief hangmatten, palmbomen, golven, zoet water, heel veel zon en cocktails..ik zeg wat wil je nog meer? Mijn vakantiegevoel in Nicaragua steeg van een 6 naar zeker een 9,5. Dan toch maar terug naar het gastgezin, met grote tegenzin en rode ledematen, om ’s morgens alweer ijverig te beginnen met de Spaanse les. Ja mensen je hoeft hier maar een half uur in de zon te liggen en je bent mega rood. Bij mij betekend mega rood als weinig kunnen slapen mega rood. Van te voren insmeren en tijdens insmeren heeft hier dus geen enkele zin! Na twee keer dit proces in anderhalve week te hebben doorstaan hoop ik dat mijn lichaam voortaan een beetje zon kan weerstaan. Overigens heb je ook kunnen zien wat voor plakkaten ik op me benen had. Nog even voor de duidelijkheid dat waren dus muggenbulten. Het record dat mijn lichaam heeft gehaald bedraagt 21 en ben van plan daar voorlopig ook niet overheen te gaan. Dus ben voortaan flink aan het smeren met DEET (antimuggenlotion).
Afgelopen maandag de, nog actieve, vulkaan bezocht en dinsdag was het hier Valentijn. Erg grappig om hier te zien dat mensen niet alleen bloemen, chocolade of iets anders aan hun geliefde geven maar dat men het hier meer ziet als sinterklaasfeest. Men geeft namelijk ook cadeautjes aan collega’s, vrienden, familie, etc.
Ik moet zeggen dat ik erg snel wen aan de manier van leven/doen hier. Omdat de mensen hier zo gemoedelijk zijn voel ik me snel op me gemak en worden dingen sneller vertrouwd. Het enige wat ik hier een beetje mis zijn mijn bruine boterhammetjes Soms krijg ik hier ’s morgen pannenkoeken als ontbijt of een chocoladecake als avondeten. Helemaal niets mis mee maar gezond en altijd lekker is het niet.
Ik wens jullie allemaal een super carnaval/vakantie! Graag hoor ik de verhalen allemaal tegemoet. Helaas geen carnaval en ook geen vakantie voor mij dit jaar, maar ik ga wel genieten van me cocktails, hangmaat en het zwembad dit weekend. Er staat nog een Meet&Greet op het programma en een fietstocht door het platteland! Ja, ik hoor jullie al denken: echt een activiteit dat op het lijf van Anique staat geschreven, in Nederland doet ze dat namelijk ook altijd. Jullie hebben helemaal gelijk!

Nou tot snel allemaaal!!

Hasta Pronto

Anique